Oryx. Latijn
oryx, van Grieks oryx; N. Afrikaanse antiloop met puntige horens, stekend dier,
eigenlijk scherpe bijl.

http://www.breedingcentresharjah.com/images/Mammals/Oryx.jpg
Oryx leucoryx, (witte oryx) desert
oryx is een soort antiloop of spiesbok. Het is de
Arabische of witte oryx.
Het dier wordt een negentig cm aan de
schouder en heeft dunne, vrijwel rechte horens. De horens van het vrouwtje zijn
meestal langer. Die kunnen ze zeer goed gebruiken, ze zijn naaldscherp en de
punten steken vooruit omdat het hoofd omlaag gaat.
Het lichaam is aswit
met wat gele vlekken, bij een andere lichtval lijkt het wit.
Het dier is in staat om lange tijd zonder
water te kunnen.
Het eet meestal ’s nachts, bij dag licht het
onder een bosje of andere schaduw. Men zegt dat ze een gat graaft voor zichzelf
als ze geen schaduw kan vinden.
Tot de 19de eeuw was het altijd
een mooi jachttrofee. Ze kwam voor in vele geschikte delen van het Midden
Oosten, Sinaï, Arabië tot Irak. De eenvoudige jager verminderde zijn aantal
vrijwel niet want het kan gemakkelijk ontsnappen in de woestijn. Als de
Bedoeïen een oryx vingen dan gebruikten ze er elk deel van. Van de huid werd
leer gemaakt, de horens werden tot pijpen gemaakt voor de herdersjongens. Bij
de aankomst van geweren veranderde hun positie tragisch. In 1864 had het dier
veel van zijn terrein verloren en kwam alleen nog voor in Arabië. In 1930 waren
er nog maar een paar groepen over en wat in gevangenschap.
Het dier komt voor in de lijst van reine
dieren onder de naam ‘te’o’.
Jes. 51: 20 spreekt over het vangen in een
net’ als een antiloop in een vangkuil’. Deze methode wordt verscheidene
malen vermeld, nog een eeuw geleden werd het zo door de Arabieren gedaan.
Bestiarium.Maerlant, ‘Orix is een dier min
of meer recht gemaakt naar de ree, de bok gelijkt het veel en heeft een baard
onder de keel. In woestijnen wandelt het, als ik merk, en daar zo vangt men het
met een strik. Zijn haar staat hem tegen in manieren van alle meest allerhande
dieren, het is voorwaarts gedraaid, vreemdachtig. Dit
dier vindt men in Afrika in het land dat Getulia
heet. Dat is het land waar men geen water weet en omdat er water is in de borst
sterft het van eeuwige dorst. De dieven die van roven plegen en in de woestijn
liggen die vonden bij deze beesten het allermeest een remedie omdat er water in
de borst is tegen de pijn van de dorst, want het water is van die manier dat
het in de blaas van deze dieren is en wie er zo een kleine traan uit neemt dat
hij de dorst mag verslaan. Niet gemakkelijk door natuur kan dit dier koude
verduren. Wat betekent dat wij verstaan bij deze fijne, edele traan, het
bedoelt de rijke armoede die de edele Jezus, die ons het goede in deze wereld
getuigde en die van hitte nooit verdroogde? Water heet ik arm, beide omdat het
een arme drank is, rijk noem ik het want al dat leeft heeft immers water
genoeg, dus is het arm, rijk en vrij, wie er ter wereld zo heren zij en of hij
Jezus armoede altijd in zijn gemoed houdt,
zijn onwaardigheid en zijn smart zijn bij hem niet in zijn hart als de
gierige dorst is vergaan die voor het aardse goed mag staan’.
Zie verder: http://www.volkoomen.nl/ en : http://volkoomenoudeherbariaenmedisch.nl/