Xiphias. Grieks xiphias;
zwaardvis.

Xiphias gladius, (zwaard) is de echte zwaardvis. Wordt in vrijwel alle talen met deze naam aangeduid. Engelse swordfish.
De zwaardvis kan zes
tot zeven meter lang worden met vier honderd tot vier honderd vijftig kg, soms
tot meer dan zes honderd kg, gewicht. Meestal echter twee en een halve meter
tot drie meter met een gewicht van honderd vijftig tot twee honderd kg.
Hij dankt zijn naam
aan de zwaardvormige verlenging van de bovenkaak die hem als wapen dient.
Hij heeft een mooi
gestroomlijnd lichaam, de rugvin is hoger dan breder.
De rug is warm
donkerblauw met een bruin- of roodachtige weerschijn en gaat naar beneden toe
in donkergrijs over dat vaak een fraaie, zilverachtige glans vertoont.
De vinnen zijn
leikleurig blauw met zilverachtige weerschijn, de staart is dof zwartblauw.
Heeft geen schubben,
de huid voelt ruw aan.
De zwaardvis komt
vrijwel over de hele wereld voor, ook in de M. Zee. In september 1815, in Finsterwolde achter de Dollard, werd er hier een gevangen
met een gewicht van drie honderd kg.
Hij wordt soms door zo hevige woede overvallen dat hij voor kleine bootjes gevaarlijk kan zijn. Er zijn meerdere gevallen bekend dat hij met zijn zwaard dertig cm diep door scheepsbekleding en de planken heen boorde, hard eikenhout van die dikte en zelfs door een koperen plaat. Het zwaard werd daarbij afgebroken en stopte het lek, de vis verloor waarschijnlijk zelf het leven.
Dit zal de vis zijn
van 2 ‘King Henry IV’, 2,4,139, de cuttle: inktvis.
‘An you play the saucy cuttle with
me’. In de omschrijving staat dat de cuttle fish een soort zeevis is met een puntige snuit waarmee ze
schepen doorboort en schepen laat zinken in de Atlantische Oceaan.
Maerlant, ‘Gladius
maris dat is het zeezwaard.
Een wonder waar menigeen bang van is zoals Isidorus zegt en Plinius te zeggen
pleegt. Een vis is het en zijn bek is van voren naar het zwaard geschapen,
zoals wij het horen, en zo scherp dat ze de schepen doorboren en alzo de lieden
versmoort’.
Hij zwemt snel en
kan zelfs boven het water uit springen en om een boot heen cirkelen met alleen
zijn staart in het water. Hij cirkelt rond een visschool en drijft ze tezamen
en slaat dan met zijn zwaard op de school in en eet dan de doden, verdoofden en
gewonden. Kleine vissen vangt hij zo en eet ze. Hij doorboort met zijn zwaard
de grootste zeedieren, (waarschijnlijk de orca) maar
deze zo gevreesde zwaardvis wordt op zijn beurt door een klein woekerdier uit
de klasse der schelpdieren overwonnen, de vederworm die zich in zijn vlees
vreet en hem zo woedend maakt dat hij uit het water en zelfs in de boten
springt en vaak op het strand blijft liggen.
Zie verder: http://www.volkoomen.nl/ en : http://volkoomenoudeherbariaenmedisch.nl/